Laatste nieuws 29 oktober Emmen!!

28. jul, 2022

Gatsie, waarom moet je dat opschrijven zul je denken?  Nou, omdat diarree bij mij een omslag kan betekenen in mijn lichaam. Terwijl het bij de meeste mensen gewoon vervelend is. Ik heb medicijnen die ik moet nemen, en door diarree of overgeven verlies ik te veel zout uit mijn lichaam waardoor mijn bloedsuikerspiegel verhoogt. Als ik heel erg veel getranspireerd heb, overgeven of diarree heb. Dan moet ik mijn medicijn laten staan. Het heeft te maken met de bipolaire stoornis. Ik schrijf er een verhaal over in mijn nieuwe boek. Ik heb het nog nooit aan iemand verteld en nu vind ik het tijd worden om het te vertellen. Het is al 26 jaar goed gegaan en pas geleden las ik een verhaal van Nadya van der Sluis. Ik heb contact gezocht en nu blijkt dat zij het ook heeft gehad. Zij heeft er een boek over geschreven. En in mijn verhaal, mijn nieuw boek, staan onderwerpen in wat zowel bij mij voorgekomen is, als bij Nadya. Ik heb haar toestemming om verhalen te mogen gebruiken. Heel graag zelfs. Het zou mensen kunnen helpen om van vooroordelen af te komen. En het zou ook helpen voor mensen die er last van hebben. Ik heb mijn manier gevonden van ontspannen en af en toe je volledig over geven en te doen wat je lichaam van je vraagt. De rollen anders omgooien, waardoor je goed kunt luisteren wat je lichaam je vertelt. Dat deed ik te weinig, ik denderde maar door. Ik ben zeer gevoelig, maar na het volgen van de molenaarsopleiding, is het veranderd. Ik kan rechtlijniger denken. Maar, zo af en toe trek ik mij terug en doe ik helemaal niks. Yoga, mediteren en helemaal tot jezelf komen. Veel muziek spelen en leuke dingen doen. 

Mediteren is nog een dingetje. Het is voor vele mensen een taboe, maar wist je dat ieder mens mediteerd. Op de toilet, onder de douche. Ik doe het vaak in het bos. Ik ga dan zitten op een plek, waar ik denk dat ik het wel een tijdje kan volhouden. Je drinkt niet, je eet niet. Je gaat zitten en als ik begin, dan denk ik aan iets leuks, iets waar ik ontzettend blij van ben geweest. Dat houd ik vast. Dan laat ik mijn gedachten gaan, ik zit meestal op het bankje kijkend naar een open vlakte. Ik verdwaal ik mijn gedachten en zak heel diep weg. Zover zelfs, dat ik dingen voor de geest kon halen, die er waren gebeurd. Waarvan ik niet wist hoe het was gebeurd. Ik heb dit meegenomen in mijn boek, Het Rode schrift, het verhaal wat zich afspeeld rond om de boerderij waar ik heb gewoond. Het blijkt dat ik een ongeluk heb gezien en gegemaakt heb. Waarbij een buurjongen is verongelukt. Dat heeft mij mijn hele leven dwars gezeten. Bij de chiroractor kreeg ik de vraag: of er iets was gebeurd in mijn leven op mijn 7e jaar. En van haar kreeg ik de tip om te gaan mediteren. Het werkte verhelderend en als je dan weer aan het mooie moment denkt, wat je in je gdachten had, voor je ging mediteren, dan kom je er positief weer uit. Het is een manier om van je negatieve gedachten af te komen. ook is gebleken dat ik het oorlogs verleden heb opgeslurbt, van wat mijn vader heeft meegemaakt. Plus dat hij vaak dronken was en ik door een buurjongen, die het leuk vond om zich zelf te bevredigen in de schuur terwijl ik op hem moest zitten. Dit alles bij elkaar maakt het dat ik af en toe even uit het lood schiet. Gelukkig heb ik een stevige lieve vent naast mij en mijn familie en klienkinderen om mij heen, ook vrienden en veel collega's van de molen waar ik mijn verhaal kwijt kan. Daarom ben ik op zoek gegaan naar een manier om het op te schrijven, wat mij overigens goed bevalt. De Toekomst van Mathilda is een verhaal wat overeen komt met mijn geschiedenis. Het is een spannende roman geworden. Weet je wat nou het leuke is.

De Toekomst van Mathilda kan gedrukt worden in een ander lettertype en dan wordt het een boek voor mensen met dyslexie. Ik kreeg een reactie van een mevrouw, dat zij nog nooit een boek had gelezen en die van mij had ze in 3 dagen uit. Ik heb contact gezocht met Karin Jarhomi en volgens haar is het inderdaad goed mogelijk om er een nieuwe druk van te maken, ook met de uitgever heb ik contact gehad. Dus, wie weet? Het zou toch fantastisch zijn? 

Zo, en nu weer aan het werk. Ik ben aan het herschrijven. Met Adriana naar de zon. Er is een uitgever die belangstelling toont en dan moet het er wel foutloos naartoe gestuurd worden. Er is geen haast bij, maar ik wil het wel naartoe hebben. Voor diegene die dit leest, een hele fijne dag.

Boos, nog steeds heel erg boos.

En als die oetlul van een buurjongen dit ook leest, dan hoop ik dat hij eens een keer het besef heeft dat hij contact op gaat nemen met mij. Jarenlang heb ik last gehad en heb zelfs aangifte gedaan. Iedereen die van plan is om iemand iets aan te willen doen zou ik willen vragen: "Ga eens voor de spiegel staan en vraag je eens af, hoe een ander zich zou voelen. Zou jij op die manier gepest, vernederd of seksueel misbruikt worden? Als je lef hebt, kom dan je excuses brengen."

18. jul, 2022

Ik had beloofd om terug te komen op het woord KOFFER : Een koffer is een mobiel opbergsysteem, dat bestaat uit twee (spiegelbeeldige) helften die met scharnieren aan elkaar verbonden zijn en met uiteenlopende mechanieken (vaak met een cijferslot) gesloten kunnen worden. Aan de koffer zijn een of meerdere handvatten vastgemaakt, waaraan deze gedragen kan worden. Een koffer is meestal rechthoekig van vorm, en behoudt zijn vorm omdat deze van stevig materiaal is vervaardigd. In vroeger tijden werd hier leer voor gebruikt, tegenwoordig zijn het uiteenlopende kunststoffen. Soms wordt er om de koffer een riem gebonden als extra bescherming tegen openvallen. 

Het betekent ook: de koffer in duiken, met iemand naar bed gaan. Koffer betekent dus ook bed.

Afkomstig van het Franse coffre, het Latijnse cophinus (korf), het Arabische quffa (korf) en het Oudgermaanse kober (korf, handtas).

Ik doe er andere dingen mee, zie foto: Bloemarrangement in een gitaarkoffer. (mijn examenstuk van de opleiding bij Terra Next, AOC terra.) 

Bij voorwerpdecoratie op mijn website kun je een muziekkoffer zien bij Haarstudio Els in Zuidlaren. Een tijdje geleden heb ik een bloemstuk op een oude barotonsax gemaakt met de koffer erachter. 

 

 voorwerp versiering 

18. jul, 2022

Koffer.

Met de koffer in mijn hand, wacht ik op instructies waar de reis heen zal gaan. Ik kies een bestemming uit, maar ik weet nog niet hoe ik zal gaan reizen. Ik zit zo te kijken naar de oude koffer, die al heel wat jaren in gebruik is bij mijn familie, ik moest hem van zolder af halen. Achter het knieschot, daar staan alle koffers. Een koffer is een bijzonder ding, alleen de naam al en je kunt vanalles in stoppen. Als ik op het vliegveld ben, het maakt niet waar, dan vind ik het heel het intersant om naar de verschillende koffers te kijken. Waar zou de naam: koffer vandaan komen? Ik ga dat eens een keer uitzoeken, hier kom ik op terug. Nu zit ik inmiddels in het bos, want de instructies worden later verstuurd heb ik net gelezen. Elke morgen loop ik in het bos en nu op dit moment zit ik op een bankje en kijk naar een open stuk natuurgebied. Normaal zie ik stieren lopen, ik zie ze vandaag niet. Ik hoor geknabbel om mij heen op verschillende plekken, er wordt goed gevreten en de vogels zijn druk met elkaar aan het praten. De snelweg loopt hier vlak achter, wat een storend geluid is. Maar je went er aan. Tijdens het wandelen gaan mijn gedachten alle kanten op en vaak als ik thuis kom, dan is er orde in de chaos van mijn hersenen gekomen, waardoor ik weer kan beginnen aan een nieuw verhaal of werken aan andere verhalen die ik heb liggen. De gedachten gaan ook naar gisteren, dat was een heerlijke dag. Ik heb mijn verjaardag gevierd op de camping. Ik heb genoten van de kinderen en van alle kleinkinderen. Ze hebben heerlijk gespeeld met elkaar op het veld tegen over de campeerplaats. Ik ben verwend met een mooi pakket, met lekkere dingen uit de natuur winkel uit Gieten en er zit een bon van de bekendste boekenwinkel van Nederland in, ik noem de naam niet, want als ik dat wel doe en ik wil de tekst kopiëren, dan komt die firmanaam als eerste op papier en niet de tekst, wat ik wel wil. Ik heb net twee boeken besteld van collega schrijvers, dat doe ik rechtstreeks bij de persoon die het schrijft.  Er zijn nog wel andere boeken die ik leuk vind. Mijn boek komt bijna uit en dat roep ik al een tijdje, en ik hoop dat het nu echt doorgaat. De uitgever is ziek, dus ik wacht geduldig af. Maar helaas is het nu vakantie, dus schiet het weer niet op, nou volgens mij komt het boek er niet. Kijk, ik heb wel geduld, maar zo langzamerhand lijkt het erop dat ik de mensen aan het lijntje houd. Dat is natuurlijk gekheid, maar soms ben ik er poepflauw van dat ik zolang moet wachten. Ik hoop dat binnenkort de eindredactie in mijn postvak zit, want ik heb enigzins de maand oktober vrijgelaten. We zullen het zien. Dan gaat Adriana, het meisje wat pilote wil worden, naar de uitgever en Emma het heksje is ook aan de beurt om een boek te worden. Nu even weer terug naar de plek waar ik zit, inmiddels zijn er bromvliegen bij gekomen en zit de zon achter de wolken. Een zon doorschijnende wolk, ik weet dat het warm gaat worden vandaag, maar daar lijkt het nog niet op. De wolken zullen verdwijnen in de loop van de middag en morgen wordt het een tropische dag met temperaturen van boven de 35 graden. Dan ben ik in het bos te vinden. Daar is het altijd koel. Ik loop nu terug naar huis. Ik ga koffie drinken en dan installeer ik mij achter de computer om dit verhaal te verwerken. Een fijne dag gewenst.
Alie. 

18. jul, 2022
10. jul, 2022

 Aardappels rooien op de tuin van Zwaantje.

Met plus minus 25 mannen, vrouwen, kinderen en een aantal honden erbij. De ontvangst was met thee en koffie achter op de tuin bij de blokhut. Dennis verwelkomde iedereen en de groep werd verdeeld in twee groepen. Een groep bleef bij de blokhut en zorgde voor de lunch en de rest liep naar de tuin. Daar aangekomen bij de aardappelpercelen heeft Dennis heel duidelijk uitgelegd wat de bedoeling was en dat alle aardappelen de grond uit moesten. ook de hele kleintjes. De groep werd in tweeën gesplitst. Met 10 personen gingen we met het rooien beginnen.

Bij mij kwamen er herinneringen naar boven, want vroeger moest je helpen op het land en dat was niet in de zomer. Dat was in oktober, dan was het koud, nat en regenachtig. Dan werden er vaak dooie muizen naar je toe gegooid, ha, ha en maar hopen dat ik in paniek zou raken. Een levende muis daar ga ik voor op de loop, maar een dode niet en ik wilde mijn vader, broer en opa, niet laten merken dat ik wel bang was. Ik vond het gewoon smerig. Gisteren scheen er een heerlijk zonnetje, maar ik had wel op de weerkaart gezien dat er een oclussie in de lucht hing. Een warmte en een koude front tegelijk, dat zorgde voor hele mooie donkere luchten. Gelukkig ging het niet regenen en hebben we met heel veel plezier de aardappels eruit gehaald. De erpel zoals wij het zeggen waar ik vandaan kom, een ander zei eerappel en er was een man die van oorsprong uit Friesland kwam. Hij vertelde dat het riërpel wordt genoemd in het fries. Een paar meisjes die naast mij stonden vroegen hoe ze aan de naam: patat kwamen. Een mevrouw, die niet mee kon helpen met het rooien maar wel het uitsorteren voor haar rekening nam, vertelde een verhaal, dat patat uit spanje kwam. Dat is heel erg grappig, dat je bezig bent en dat er dan zomaar verhalen ontstaan. Ik had twee grote herdershonden naast mij liggen. Ik heb heerlijk met die beesten zitten kletsen, het gaf mij een gevoel van thuis. Ik ben opgergroeid met een herder. Ik vroeg aan één van de honden of hij niet even wilde helpen, maar dat kon ik hem niet aan zijn verstand brengen. De hond van ons was altijd aan het graven. Met Geert, een vaste medewerker van de tuin, nog zitten kletsen over mijn boek, hij kent mijn schrijfgeschiedenis. Ik heb hem vertelt dat ik bezig ben met een nieuw verhaal. Het voelt heel erg fijn om op de tuin te zijn. Met elkaar op de grond zittend de aardappels sorteren, dat is ook heel erg leuk. In het zonnetje en met zoveel personen, dan is zo'n klus zo gebeurd. Net na 12.00 uur liepen we terug naar de blokhut, achter op het terrein, wat verscholen zit in het bos. De vrijheid, het plezier, de zon, de wind en de spelende kinderen, het doet iets met je en als er dan ook nog heerlijke linzensoep word geserveerd met heerlijke broodjes. en als toetje een watermeloen. Voor kinderen na het eten marchmellows die geroosterd konden worden in het vuur. En dan nog even iets over het toilet. Een super mooi plekje, heel erg mooi ingericht met grasbehang aan de achterkant en een grote tak wat van onder tot boven in de wc stond voor de wc papier. Een zacht lampje en een paar kaarzen voor de sfeer. Zonder stromend water, een hele goede creatie, goed bedacht!

Normaal maak ik altijd foto's, maar nu dacht ik, ik neem mijn telefoon niet mee, vanwege het zwarte zand. Ik zet er een foto van de tuin ernasst. Sietske heeft wel foto's gemaakt, wellicht staan ze op de site of op facebook www.tuinvoorzwaantje.nl 

Je kunt wel zien hoe fijn het op de tuin is. Er is een grote schommel. Dat is zo fijn, tijdens het schommelen vloeien de spanningen weg. Een zeg nou zelf, wat is er heerlijker dan schommelen met je kliendochter.

Kom gerust een keer kijken, voor informatie kun je naar de site gaan.

Een zomerse aardappelrooifeestgroet,

Alie