Nora

Wie kent het niet. Normaal heb je er geen last van en doe je gewoon je dingen die je normaal doet. Nu denk je er over na en kun je nergens naar toe. Dan ga je maar achter de computer zitten en de mensen vervelen met mijn verhaal, hi, hi.

Tot op heden is er weer heel wat gebeurt en er komt een mooie periode aan, ik heb er zin in. Ik mag bij een tuinwinkel beginnen met werken en daar heb ik heel veel zin in. Tegelijk komen er ook opdrachten binnen voor het maken van bloemwerk. En ik ben lekker bezig met het schrijven en muziekspelen gaat er tussendoor.  Wat het muziekspelen betreft, dat valt nog niet mee. Maar er werd vroeger al gezegd tijdens de muzieklessen, gewoon veel oefenen en dan kom je er wel. Dat doe ik elke dag en ik beleef er veel plezier aan. Ik hoop de buren ook, nouja ik houd wel rekening met de slaaptijden van de kleine kinderen in de buurt. De lessen gaan ook heel erg leuk. James bond, The Beatles, Adèle, en vele andere nummers zijn we aan het repeteren. De hele dag zing ik beatles muziek. De hornpipes is ook zo'n nummer, als je die geoefend hebt, dan dreunt het nog lang door je hoofd en wat dacht je van de March medici, een moeilijk nummer, maar er begint schot in te komen. Ik vind het echt geweldig om te spelen en beleef er ontzettend veel plezier aan. 

Duindoornbes op Texel.

Het is donker, de regen komt met bakken uit de lucht. De ruitenwissers kunnen het vele water bijna niet verwerken. Als ze in de achteruitkijkspiegel kijkt ziet ze een tak achter zich op straat vallen. Nora heeft dienst en is gebeld door de buurman van de molen. Hij hoorde een vreemd geluid. Zij gaat op onderzoek uit waar het gebonk dat ze aan de buitenkant hoort vandaan komt. Ondanks de harde wind voelt Nora zich goed in de molen. 'Wat is dat? Hè? Laat los...,!'

Vandaag 3 juli 2020 is het manuscript weer opgestuurd. We wachten het af wat de redactrice ervan vindt. 

Nog heel even en dan kunt je het hele verhaal lezen.

Groetjes Alie

Nora is mijn hoofdpersoon. U leert haar binnenkort kennen. Ik heb al een antwoord terug van de redactrice. Opieuw gaat het verhaal van Nora door het stof. De endjes worden aan elkaar geknoopt. Sommige stukken verdienen nog maar aandacht. Dus nog heel even geduld. Het verhaal speelt zich af op en rond om de molen. 

Een hele fijn dag vandaag,

groetjes Alie

Mijn manuscript is gisteren opgestuurd.

Dat geeft zo'n bijzonder vreemd gevoel. Iets waar je maanden, zelfs langer dan een jaar aan hebt gewerkt, is ineens af. Elke dag was ik er mee bezig en als je dan de slotzin hebt geschreven, dan kijk je het helemaal na. Je besluit om hem dan ook maar weg te sturen, voordat ik er van alles aan ga veranderen en dan kun je de structuur en het belangrijkste wel verknoeien. Misschien dat er nog wel wat aan moed veranderen, maar sinds de eerste keer nadat ik het terug kreeg heb ik veel geschrapt en stukken erbij gevoegd, zodat de spanningsboog sterker werd. Ik snapte in eens wat de redactrice bedoelde. Twee en half uur hebben we gepraat online. Dat is wel gemakkelijk, het videobellen, anders moest ik ervoor naar Heemskerk. Nu gewoon thuis vanaf de laptop.

Mijn verhaal gaat over pesten en seksueel misbruik. 

Nora wordt dag in dag uit gepest. Dat is geen pretje. 

Liefde kent geen grenzen.

Voor Nora geldt dit niet. Zij stelt duidelijke grenzen aan haar relaties door wat ze in het verleden heeft meegemaakt gelooft zij bijna niemand meer. Er is één jongen waar zij haar hart aan heeft verpand, waar zij voor durft te gaan. Dan gaan alle remmen los. Totdat ...,! 

Liefs Alie.